Ρέα Παπαδοπούλου - Dark Tree

[...] Η Ρέα Παπαδοπούλου στη σειρά Dark Tree περιεργάζεται φωτογραφικά την περιοχή του Ελαιώνα, νύχτα, με ακονισμένη αρχιτεκτονικά ματιά, ψηλαφώντας τα υπαινικτικά ημίφωτα του δημοτικού φωτισμού και των περιμετρικών προβολέων ασφαλείας, που δημιουργούν απρόσμενες εστίες προσοχής και αβυσσαλέα κενά. Ο χαμηλόφωνος φωτισμός και ο υμένας σκόνης που απλώνεται παντού χρωματίζουν σχεδόν καθετί σε τόνους γαιώδεις: αφύλαχτες μάντρες, δωρικά κτίρια, ερημωμένα φυλάκια. Κάθε φωτογραφία σχεδόν περιέχει άγρια χλωρίδα (συχνά αείλανθους, τα δέντρα-ζιζάνια διαταραγμένων εδαφών κατά τη φωτογράφο), θάμνους, συστάδες δέντρων που ρίχνουν σκιά σε περιφράξεις και γιαπιά ή στεφανώνουν με τα κλαδιά τους την εικόνα, μαζί με την άλω της πόλης. Ενίοτε η χλωρίδα οργιάζει, διεκδικώντας ζωτικό χώρο εκεί που η ανθρώπινη δραστηριότητα υποχωρεί, προτάσσοντας τη λεπτή καμπυλότητα απέναντι στην ανθρωπογενή άκαμπτη ευθείαση. Από το σκιόφως αναδύονται υπαινικτικά απομιμήσεις αρχαίων αγαλμάτων, στοίβες υλικών, αγωγοί και ρέματα πάνω από τα οποία πλανώνται περιπετειώδη κλαδιά. Η Παπαδοπούλου αναδεικνύει τοπία αινιγματικά όσο και περίπλοκα, αφρόντιστα και άναρχα, οι ρευστές γεωμετρίες των οποίων ανακαλούν έρημο σκηνικό ταινίας, σε ένα κρυφτούλι διαρκείας του ιστορικού με το σύγχρονο, του λειτουργικού με το αφημένο, του φυσικού με το κατασκευασμένο. Και αφουγκράζεται τον Ελαιώνα καθώς αυτός από αρχαίος ελαιώνας ταλαντεύεται σήμερα αμήχανα ανάμεσα σε μεταβιομηχανικό σκουπιδότοπο, στόχο φανταχτερών σχεδίων εμπορικής ανάπλασης και τόπο μαγικό, τις πολυκύμαντες ιστορίες του οποίου αφηγείται τη νύχτα το θρόισμα των φύλλων, και τις αποθηκεύει η στιβαρή κορμοστασιά κάθε σκοτεινού δέντρου. -Ηρακλής Παπαϊωάννου